Eind jaren 50 (begin jaren 60) las ik een boek dat heel veel indruk op mij heeft gemaakt. De titel was: “De doopkaars” geschreven door M. Everma.
Het verhaal gaat over het wel en wee van een gezin waar een zoon blind geboren werd. Het speelt zich af in de tijd dat de Rooms Katholieke kerk nog veel invloed had op het gezinsleven en daarbuiten. Ook over de rol van de vrouw werd anders gedacht dan tegenwoordig het geval is. Ik vond het een prachtig verhaal. Vooral in de tijd toen ik dit boek las in een zeer katholiek gezin. Ik was een meisje van 13….
Zo af en toe kwam het boek weer ter sprake en ik wilde het heel graag nog eens lezen en voorlezen aan een zieke zus. Het was ook haar lievelingsboek geweest! Na veel zoekwerk heb ik een advertentie gezet in het Eindhovens Dagblad in de rubriek ‘Vraag en aanbod’. Verbazingwekkend hoeveel reacties ik ontvangen heb. Zeker 15 adressen waar ik het boek kon ophalen of kon lenen. Het bleek dat alle dames die reageerden ongeveer van mijn leeftijd waren en ook onder de indruk van het boek waren geweest. Ik heb het boek uiteindelijk bij een mevrouw in Waalre opgehaald (een dorp hier in de buurt) en heb de andere aanbieders hartelijk bedankt voor hun aanbod. Leuk waren de gesprekken die ik had met deze dames over het verhaal van de doopkaars en over de tijd waarin we toen leefden.
Ik heb het boek herlezen en nog steeds heeft het mij ontroerd. De tijden zijn veranderd, de katholieke kerk heeft niet meer die invloed zoals deze in die jaren het geval was. Ik ben van een meisje van 13 veranderd in een vrouw van 74….maar toch was het een mooi verhaal. Het boek krijgt weer een mooi plekje in de boekenkast.